Vierde zondag van de Advent

Les uit de brief van de Heilige Apostel Paulus aan de Korintiërs (1, 4: 1-5)

Men moet ons zonder meer als dienaars van Christus beschouwen, en beheerders van Gods geheimenissen. Welnu, van de beheerders wordt slechts gevorderd, dat ze trouw worden bevonden. En dán is er mij weinig aan gelegen, of ik door u of een menselijk gericht word geoordeeld. Ja, ik oordeel mezelf niet eens; want wel ben ik mezelf niets bewust, maar daardoor ben ik niet gerechtvaardigd. De Heer is het, die mij oordeelt.

Daarom, oordeelt niet vóór de tijd, niet voordat de Heer komt, die zowel de verborgenheden der duisternis aan het licht zal brengen, als de bedoelingen der harten openbaren. En dan zal een ieder lof ontvangen van God.

Het Heilig Evangelie volgens Lukas (3: 1-6)

In het vijftiende regeringsjaar van keizer Tibérius, toen Pontius Pilates landvoogd was van Judea, Herodes viervorst van Galilea, zijn broer Filippus viervorst van Iturea en het gewest Trachonitis, en Lysánias viervorst van Abilene, onder den hogepriester Annas en Kálifas, kwam Gods woord tot Johannes, den zoon van Zakarias, in de woestijn.

Toen trad hij op in heel de omtrek van de Jordaan, en preekte een doopsel van boetvaardigheid tot vergiffenis der zonden; zoals geschreven staat in het boek der voorspellingen van den profeet Isaias: “De stem van een roepende in de woestijn. Bereidt de weg des Heren, maakt recht zijn paden. Elk ravijn zal worden gedempt, iedere berg en hevel worden geslecht; De kronkelpaden zullen recht, de oneffene wegen effen worden. En alle vlees zal zien Gods heil.”